Chociaż każdy człowiek po zdaniu egzaminu prawa jazdy może być kierowcą, to wymagania psychologiczne i zdrowotne stawiane zawodowym kierowcom są bardziej szczegółowe i obejmują pomiar tych cech osobowości i sprawności, które decydują o bezpieczeństwie wykonywanej pracy. Podstawowe wymagania dotyczą: prawidłowej ostrości wzroku, rozróżniania barw, widzenia stereoskopowego, dobrego widzenia o zmierzchu, prawidłowego rozróżniania natężenia i wysokości dźwięków, zmysłu równowagi, prawidłowego powonienia, koordynacji wzrokowo-ruchowej, zręczności rąk, czucia dotykowego.

Do najważniejszych cech, które powinny charakteryzować kierowcę zalicza się: szybki refleks, spostrzegawczość, zdolność do koncentracji i podzielności uwagi, odporność na monotonię i wytrzymałość na długotrwały wysiłek. Pomocne cechy to: dobra orientacja w terenie, dobra pamięć, wyobraźnia przestrzenna i umiejętności techniczne. Praca w tym zawodzie wymaga też wysokiej odporności emocjonalnej.

Choć praca kierowcy należy do średnio ciężkich ze względu na obciążenia fizyczne, ale ze względu na obciążenia psychiczne związane z odpowiedzialnością za bezpieczeństwo przewożonych towarów lub ludzi można uznać ją za dosyć ciężką. Ze względu na opisane wyżej warunki pracy kierowca musi charakteryzować się dobrym stanem zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem wzroku i układu kostno-stawowego.